၄ႏွစ္သားတုန္းက။ ။ ငါ့ေဖေဖႀကီး ဘာမဆုိ လုပ္တတ္တယ္။
၅ႏွစ္ ... ငါေဖေဖႀကီး မသိတာ ဘာမွ မရွိဘူး။
၆ႏွစ္ ... ငါ့အေဖက မင္းအေဖထက္ တတ္တယ္ကြ။
၈ႏွစ္ ... တို႔အေဖက အကုန္လံုးေတာ့လည္း အတိအက် မသိဘူး။
၁၀ႏွစ္ ... အေဖတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကနဲ႔ အခုနဲ႔က တျခားစီဘဲ။
၁၂ႏွစ္ ... အင္း အဲဒါေတာ့ အေဖလည္း ဘယ္သိပါ့မလဲ၊ သူက အသက္ႀကီးၿပီဆိုေတာ့ ကေလးတုန္းက အေၾကာင္းေတြ မမွတ္မိႏိုင္ေတာ့ဘူး။
၁၄ႏွစ္ ... အေဖေတာ့ ထည့္ေျပာမေနနဲ႔၊ သူကေရွး႐ိုးသမားႀကီး။
၂၀ႏွစ္ ... အဘိုးႀကီးလား... ထားပါ၊ ေအာက္ေနၿပီ၊ လံုးဝေအာက္ေနၿပီ။
၂၅ႏွစ္ ... အေဖလည္း နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ သိတယ္၊ မသိလို႔လည္း မျဖစ္ဘူးေလ၊ လူႀကီးပဲဟာ။
၃၀ႏွစ္ ... အေဖကို နည္းနည္းပါးပါး ေမးျမန္းၾကည့္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊ ဘာပဲေျပာေျပာ သူက အေတြ႕အႀကံဳ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။
၃၅ႏွစ္ ... အေဖနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီးမွပဲ ဒီကိစၥအတြက္ ငါတစ္ခုခု လုပ္ႏိုင္မယ္။
၄၀ႏွစ္ ... အေဖသာဆိုရင္ ဒီကိစၥ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ မသိဘူး၊ အေဖက အေတြ႕အႀကံဳ စံုတယ္၊ အေျမာ္ အျမင္လည္း ရွိတယ္။
၅၀ႏွစ္ ... ဒီကိစၥ အခုေနသာ အေဖနဲ႔ တိုင္ပင္ခြင့္ရမယ္ ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ေပးရေပးရ ငါေပးပါတယ္။ အေဖ့ အရည္အခ်င္းေတြ သူရွိတုန္းက ေကာင္းေကာင္း သတိမထားမိတာ သိပ္ႏွေျမာစရာ ေကာင္းတယ္၊ တကယ္ဆို ငါအေဖ့ဆီက အမ်ားႀကီး ရလိုက္ဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ။











